ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΟΥΓΓΑΡΙΑ 1897
Πεινάτε, κύριε Χάρκερ;
Όχι, είμαι εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Τότε, μπορούμε να μιλήσουμε.
Είμαι η αδελφή Άγκαθα.
Νόμιζα ότι γνώρισα όλες τις αδελφές.
Ήμουν σε απομόνωση.
- Προσευχόσασταν; - Μελετούσα, κύριε Χάρκερ, εσάς.
Την ιστορία της ενδιαφέρουσας παραμονής σας στην Τρανσυλβανία.
Είναι η αλήθεια.
- Ολόκληρη. - Και τι μεγάλη που είναι.
Η αδελφή Άντζελα μού λέει ότι γράφατε ακατάπαυστα επί μια εβδομάδα.
Παρακαλώ, καθίστε κοντά μου.
- Σας ενοχλεί ο ήλιος; - Όχι.
Ωραία.
Καλό αυτό, έτσι;
Πέρασε, αγαπητή μου.
Θα έχουμε επιτήρηση.
Προφανώς δεν μ' εμπιστεύονται μόνη με άντρα.
Θεωρήστε ότι συνοδεύεστε.
Κύριε Χάρκερ, χωρίς να θέλω να φανώ απρεπής, γιατί ζείτε ακόμα;
Έφυγα. Ήμουν παγιδευμένος. Δραπέτευσα.
- Δραπετεύσατε. - Το έσκασα επειδή έτρεμα για τη ζωή μου.
Είναι ένα τέρας.
Σας το ορκίζομαι.
- Είναι ο Διάβολος ο ίδιος. - Τότε, γιατί σταματήσατε;
- Τι σταμάτησα; - Τη φυγή.
Βρίσκεστε εδώ σχεδόν ένα μήνα.
- Είμαι ασφαλής μαζί σας. - Γιατί;
- Εδώ είναι οίκος του Θεού. - Του Θεού, αλήθεια;
Ωραία. Χρειάζεται ένας άντρας εδώ μέσα, σωστά, αδελφή;
Δυο χρόνια πριν, κατέρρευσε μια εκκλησία.
Έπεσε η σκεπή στο εκκλησίασμα. Σκοτώθηκαν όλοι ενώ προσεύχονταν,
μαζί και τα παιδιά.
Μόνο ο παπάς επέζησε.
Έτσι κάνουν.
Αργότερα μου είπε ότι ακόμα και τέτοιες ώρες,
κρατούσε την πίστη του.
Του είπα ας κρατούσε τη σκεπή του.
Εσείς να προσέχετε τον εαυτό σας, κύριε Χάρκερ.
Ο Θεός δεν νοιάζεται.
Ο τρόπος που μιλάτε...
είναι περίεργος για κάποια με την κλίση σας.
Η κλίση μου είναι παλιά ιστορία.
Τι συμβαίνει;
Έχετε κάτι στο μάτι σας.
Έφυγε;
Ναι.
Η μνηστή σας, η Μίνα.
Μιλούσατε συχνά στην αρχή γι' αυτήν. Μίνα Μάρεϊ.
Ναι.
- Πρέπει να της μιλήσω. - Θα την αγαπάτε πολύ.
Φυσικά.
Ίσως κάποτε την αφήσετε να διαβάσει την ιστορία.
- Αν το επιθυμεί. - Από ευγένεια, λοιπόν,
παραλείψατε ό, τι μπορούσε να την τρομάξει ή να την ενοχλήσει;
Δεν ήθελα να...
Τώρα μπορείτε να μου πείτε όλα.
Όσα συνέβησαν όσο ήσασταν με τον κόμη στο κάστρο.
Τα γεύματά σας, τις συζητήσεις σας, τις προσωπικές στιγμές σας.
Η ζωή σας εξαρτάται από την απόλυτη ειλικρίνειά σας.
Καταλαβαίνετε τι σας ρωτώ;
Έτσι νομίζω.
Σας ρωτώ, κύριε Χάρκερ,
αν είχατε ερωτική επαφή με τον κόμη Δράκουλα.
ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ
ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ
Κύριε Χάρκερ.
Κύριε Χάρκερ, παρακαλώ.
Πρέπει να πάρετε αυτό.
Καλοσύνη σας, ευχαριστώ.
- Δεν θα μπορούσα. - Πρέπει.
- Ευχαριστώ. - Θα το χρειαστείτε.
Οδηγέ...
Συγγνώμη, φαίνεται πως το κάστρο είναι ακόμα μακριά.
Μέχρι εδώ πάμε.
- Ο κόμης θα σας βρει εδώ. - Πώς;
Όλους τους βρίσκει.
Θα στείλει τον οδηγό του.
"Αγαπημένε μου Τζόνι,
Θα ταξιδέψεις σε χώρα μακρινή
και θα μου λείπεις πάρα πολύ κάθε μέρα.
Είναι πιθανό να γνωρίσεις πολύ ενδιαφέρουσες γυναίκες
στο ταξίδι στην Ευρώπη ως την Τρανσυλβανία.
Ήθελα να σε διαβεβαιώσω ότι αν υποκύψεις στον πειρασμό,
εγώ, ως υπάκουη μνηστή σου, θα δείξω απόλυτη κατανόηση.
Η σιγουριά του επικείμενου γάμου μας
είναι η μόνη παρηγοριά που θα ζητούσε μια νέα γυναίκα.
Εκτός από τον πανέμορφο δόκτορα Χόλμγουντ,
τους φίλους σου Ρέτζι και Μπάρναμπι που χαίρονται να με βλέπουν,
τον Έντουιν από το γραφείο σου, τον γιο του χασάπη, που έχει πάρει βάρος,
κι αν θέλω ποικιλία,
τη γλυκιά σερβιτόρα στο Ρόδο και Στέμμα, που θαύμαζες κι εσύ.
Είμαι σίγουρη ότι θα σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον
στη διάρκεια του χωρισμού.
Με όλη μου την αγάπη
και ελπίζω και τη δική σου, η Μίνα σου που σε λατρεύει".
ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ
Οδηγέ, με βοηθάς με τις βαλίτσες μου;
Έκτακτα.
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εδώ;
Παρακαλώ;
Συγγνώμη, δεν...
Το κρασί ήταν ανοιχτό, υπέθεσα...
Να σερβίρω και σ' εσάς, κόμη;
Δεν πίνω...
κρασί.
Καλωσορίσατε, κύριε Χάρκερ.
Είμαι...
ο Δράκουλας.
Ο εργοδότης σας λέει πολύ καλά λόγια για σας, κύριε Χάρκερ.
Ναι. Το ακίνητο αγοράστηκε στο όνομά σας.
Όλα είναι εντάξει.
Θέλω μόνο να υπογράψετε κάποια έγγραφα
και το Αββαείο Κάρφαξ θα είναι δικό σας.
Ανυπομονώ να πάω στην Αγγλία, κύριε Χάρκερ.
Οι άνθρωποι εδώ είναι τόσο ρηχοί.
Φθείρομαι ανάμεσά τους.
Δεν έχουν...
Δεν έχουν γεύση.
Μήπως εννοείτε "χαρακτήρα";
Ίσως.
Καλά κάνετε, κύριε Χάρκερ.
Να μου διορθώνετε πάντα τα Αγγλικά.
Από σας θα μάθω να με περνούν οι συμπατριώτες σας
για δικό τους.
Τα Αγγλικά σας είναι εξαιρετικά, κόμη.
Με κολακεύετε.
Όχι, καθόλου.
Ωστόσο, φοβάμαι ότι θα φύγω αύριο.
Πρέπει να γυρίσω αμέσως στην Αγγλία.
Όχι.
Συγγνώμη;
Δεν χρειάζεται να ζητάτε συγγνώμη.
Θα μείνετε.
- Έχει ήδη συμφωνηθεί. - Με ποιον;
Με τους ανωτέρους σας.
Θα μείνετε μαζί μου έναν μήνα
και θα με βοηθήσετε με τα Αγγλικά και την κατανόηση του πολιτισμού σας.
- Μα, κόμη... - Μη... Όχι, παρακαλώ.
Μη θορυβείστε τόσο, κύριε Χάρκερ.
Είστε ευπρόσδεκτος.
Κόμη Δράκουλα, είμαι δικηγόρος,
όχι δάσκαλος.
Δεν θα χρειαστεί να διδάξετε.
Απλώς μείνετε κοντά μου κι εγώ θα...
σας απορροφήσω.
Αυτήν τη λέξη...
το "απορροφήσω", την είπε;
Ναι.
"Απορροφήσω".
Παρακαλώ, προσέξτε καλά.
Θα δείτε ότι θα προσανατολιστείτε εύκολα στο σπίτι μου.
Είναι ένας ανοδικός λαβύρινθος από σκάλες, πόρτες και σκιές.
Ναι, πολύ αξιόλογος.
- Θα χρειαζόσουν χάρτη. - Δεν υπάρχει χάρτης στο κάστρο μου.
Κανένα ολοκληρωμένο σχέδιο δεν μπήκε ποτέ σε χαρτί.
Λένε ότι πολλές ψυχές χάθηκαν στο κουβάρι των διαδρόμων.
Η φυλακή χωρίς λουκέτα.
Έχετε ακουστά τον αρχιτέκτονα Πετρούβιο τον Χήρο;
- Όχι. - Το κάστρο ήταν το τελευταίο του έργο.
Ένα μνημείο στον χαμένο του έρωτα και στο φως του ήλιου
στο οποίο δεν μπόρεσε ποτέ να επιστρέψει.
Ο θρύλος λέει
ότι πέθανε εδώ...
στα χέρια της γυναίκας του.
Αν ήταν χήρος, εκείνη θα πέθανε πριν απ' αυτόν.
Θα την αγκάλιασε νεκρή.
Μην εκνευρίζεστε με τα γλυκά αυτά πλασματάκια.
Είναι φίλοι του ανθρώπου
μέχρι το τέλος κι ακόμα παραπέρα.
Όπου υπάρχει σάρκα,
υπάρχουν και μύγες.
Το πρωί, θα δείτε ότι ο ήλιος θα μπαίνει
από αυτό το παράθυρο.
Ευτυχώς, οι κουρτίνες είναι πολύ χοντρές.
Παρακαλώ, συγχωρήστε την απουσία του προσωπικού μου.
Δεν μένουν εδώ τη νύχτα.
Με συγχωρείτε. Είμαι αδέξιος.
Φυσικά, κόμη.
Ίσως μπορείτε να μου δανείσετε άλλον.
Φοβάμαι ότι δεν έχω τέτοιο πράγμα.
Δεν έχετε καθρέφτες;
Μπιχλιμπίδια ματαιοδοξίας.
Ποιος ο λόγος να έχεις καθρέφτη;
Δεν βρίσκεις φώτιση στη δική σου ματιά.
Είστε καλά, κύριε Χάρκερ;
Μια χαρά. Μια γρατζουνιά είναι.
Παρακαλώ, προσέχετε.
Δεν μπορούμε να σας επιστρέψουμε χαλασμένο
στην όμορφη Μίνα σας.
Δεν είναι τίποτα...
Ανέφερα τη Μίνα;
Νομίζω ότι μιλήσατε για την ομορφιά της στο δείπνο.
Δεν το θυμάμαι.
Ίσως φταίει το κρασί.
Ίσα που το άγγιξα.
Λυπάμαι πολύ.
Παρακαλώ, φροντίστε το χέρι σας.
Εντάξει, δεν είναι τίποτα.
Το αίμα δεν είναι τίποτα.
- Το αίμα είναι ζωές. - "Ζωές";
Είστε σίγουρος ότι δεν είπε "Το αίμα είναι ζωή";
- Είπε "Το αίμα είναι ζωές"; - Αυτό είπε.
Ναι.
Μου φάνηκε παράδοξο.
Υπήρξαν κι άλλα παράδοξα που σας απασχόλησαν;
Πώς ήξερε τις σκέψεις μου;
Δεν ανέφερα τη Μίνα στο δείπνο.
Είμαι σίγουρος.
Ο σκύλος οσμίζεται ιστορίες
στην παραμικρή αύρα. Εμείς ούτε στον άνεμο.
- Μύρισε τις σκέψεις μου στον αέρα; - Όχι, κύριε Χάρκερ, θα ήταν γελοίο.
Ίσως στο αίμα σας.
Ίσως στις φλέβες μας κυλούν ιστορίες, αν ξέρουμε να τις διαβάσουμε.
Το αίμα είναι ζωές.
Δεν θα με δείτε πριν από αύριο το βράδυ. Έχω πολλά ραντεβού.
Ως τότε, σαν στο σπίτι σας.
Σας εύχομαι καληνύχτα.
Καληνύχτα...
Είναι κανείς...
Παρακαλώ;
Ώστε υπήρχε κι άλλος επισκέπτης στο κάστρο.
Φυλακισμένος, ίσως, κι αυτός.
Δεν ήξερα ακόμα ότι ήμουν φυλακισμένος.
Εκείνη τη νύχτα, λοιπόν;
- Κοιμήθηκα. - Ονειρευτήκατε;
Ξύπνησα νωρίς.
Μια στιγμή. Ονειρευτήκατε.
Ύστερα από μια τόσο γεμάτη και έντονη μέρα, πώς όχι;
Τη Μίνα ονειρευτήκατε;
Τη λαχταρούσατε.
Την ηρεμία του σπιτιού λαχταράει κανείς.
Ασφαλώς τη λαχταράει.
Πείτε μου κι άλλα για το όνειρο.
Είναι προσωπικό.
Την ποθείτε.
- Στο όνειρο ήσασταν μαζί. - Δεν... Αυτό δεν...
Δεν είναι ντροπή.
Τα όνειρα είναι ένα λιμάνι όπου αμαρτάνουμε χωρίς συνέπειες.
Πιστέψτε με, το ξέρω.
Κάποια πρωινά δεν μπορώ να κοιτάξω την αδελφή Ρόζα στα μάτια.
Αυτό που ρωτήσατε πριν,
- αν ποτέ... - Αν είχατε σεξουαλική επαφή
με τον κόμη.
Γιατί ρωτάτε;
Είναι σαφές ότι έχετε μολυνθεί με κάτι.
Όποια επαφή είχατε με τον κόμη Δράκουλα,
σεξουαλική ή άλλη,
είναι επομένως σημαντική.
Συνεχίστε.
"Βοήθησέ μας".
ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ
Σας φάνηκε παράξενο, φυσικά.
Σίγουρα υπήρχε κάποιος παγιδευμένος στο κάστρο.
Όχι, η γραφή... "Βοήθησέ μας".
Ήταν ανάποδα.
Ναι, φυσικά.
Όποιος το έγραψε χρειάστηκε να κρέμεται.
Αλλά ούτε αυτός ο εντυπωσιακός άθλος μας ενδιαφέρει.
Τι σας ενδιαφέρει;
Το ιδιαίτερο, κύριε Χάρκερ...
το βολικό, είναι ότι οι λέξεις ήταν στα Αγγλικά.
- Δεν το σκέφτηκα. - Ασφαλώς.
Είστε Άγγλος άντρας.
Συνδυασμός αλαζονειών που δεν έχουν όμοιο.
Συνεχίστε.
Ήξερα ότι είχα την ημέρα δική μου
και αποφάσισα να βρω το δωμάτιο πάνω
και να δω αν χρειαζόταν κανείς τη βοήθειά μου.
Πείτε μου.
Πώς νιώθατε;
Διαφορετικός, πιο γέρος.
Αλλά πολύ περίεργος. Τουλάχιστον ήξερα ότι δεν ήμουν μόνος.
Ο κόμης δεν υπερέβαλλε για το κάστρο του.
Παρακαλώ;
Απ' όπου κι αν πήγαινα,
δεν έβγαινα ποτέ εκεί που περίμενα.
Η κάθε πόρτα οδηγούσε σε άλλες δυο και μετά σε τρεις.
Σε κάθε βήμα,
έκανα λάθος επιλογή.
Είχα χαθεί στον λαβύρινθο του αρχιτέκτονα.
Έχασα σχεδόν όλη τη μέρα,
ώσπου ένιωσα πολύ κουρασμένος για να συνεχίσω.
Συγγνώμη, δεν ήθελα να σας τρομάξω.
Πρέπει να εργαστήκατε πολύ σκληρά.
- Κόμη. - Παρακαλώ, χαλαρώστε.
Πιείτε ένα ποτήρι κρασί.
Η φωνή σας...
Ακούγεστε διαφορετικός.
Δούλεψα τα Αγγλικά μου.
Τα εγκρίνετε;
Είναι σχεδόν τέλεια.
Τα εύσημα ανήκουν σ' εσάς.
Η παρουσία σας με αναζωογόνησε.
Νέο αίμα.
"Βοήθησέ μας".
Παρακαλώ;
Με συγχωρείτε;
Παρακαλώ, δεν θα σας κάνω κακό.
Όσο φευγαλέο κι αν ήταν το θέαμα,
αποδείκνυε ότι δεν τρελαινόμουν.
Κόμη Δράκουλα;
Είμαστε μόνοι στο κάστρο;
Ναι.
Εκτός από τους υπηρέτες, φυσικά.
- Δεν έχω δει υπηρέτες. - Δεν μένουν τη νύχτα.
Ούτε τη μέρα τους βλέπω.
Μάλιστα,
εκτός από τον οδηγό,
δεν έχω δει άλλον να δουλεύει εδώ.
Ναι, ο οδηγός.
Αυτό που ρωτάω είναι,
εκτός από σας,
ζει κανείς άλλος σ' αυτό το κάστρο;
Όχι, Τζόναθαν,
κανείς δεν "ζει" εδώ.
Και κάθε μέρα μετά το λιόγερμα,
ο Δράκουλας εμφανιζόταν πιο δυνατός και πιο νέος,
ενώ μ' εσάς συνέβαινε το αντίθετο.
Καταλαβαίνατε τι σας συνέβαινε;
Όχι ακόμα. Νόμιζα ότι ήμουν άρρωστος, απλώς...
άρρωστος.
Γυρίστε το κεφάλι στο πλάι.
Γιατί;
Δείξτε μου.
Υπήρξατε πολύ δυνατός, κύριε Χάρκερ.
Σ' αυτές τις συνθήκες, δεν θα είχα δείξει τη μισή γενναιότητα.
Δεν ήμουν γενναίος. Πώς το λέτε αυτό;
Είχατε παγιδευτεί εκεί μέσα. Φοβόσασταν,
κι όμως ψάχνατε συνεχώς το κάστρο μήπως κάποιος ήθελε βοήθεια.
Μου ζήτησαν βοήθεια.
Θα ήταν δύσκολο να την αρνηθώ.
Δύσκολο;
Απαράδεκτο.
Και συνεχίσατε να ψάχνετε.
Πείτε μας.
Η κάθε εξερεύνηση με οδηγούσε όλο και πιο βαθιά στον λαβύρινθο.
Τελικά, έκανα μια σημαντική ανακάλυψη.
Τι είχαν απογίνει αυτοί οι άνθρωποι;
Ήταν προκάτοχοί μου;
Αυτό θυμάμαι μόνο.
Ίσως λιποθύμησα, φοβάμαι.
Σας καταλαβαίνω.
"Omoară-ma."
Ξέρετε τι σημαίνει;
Ακούστηκε σαν κατάρα.
Είναι ρουμάνικα.
Σημαίνει "Σκότωσέ με".
Νεκροί φαίνονταν ήδη.
Ζωντανοί νεκροί.
Απέθαντοι.
Πείτε μου.
Υπάρχει μια μόλυνση,
μια αλλοίωση που την περνάει ο άρρωστος από τον έναν κόσμο στον άλλον.
Για τους άτυχους που πέφτουν θύμα της, η ζωή γίνεται ανίατη.
Χάνουν τη θεία δυνατότητα να πεθάνουν.
Ενώ τα σώματα σαπίζουν, οι αισθήσεις παραμένουν.
Και χώμα να γίνουν, συνεχίζουν να πονούν.
Το κρατούν μυστικό οι νεκροθάφτες.
Η μοίρα κάποιων από μας είναι να ξύνουμε αιώνια το καπάκι του φέρετρου.
Αν δουλεύεις ανάμεσα σε νεκρούς, δεν φοβάσαι τον θάνατο...
αλλά την εναλλακτική του.
Υπάρχει σωτηρία γι' αυτά τα πλάσματα;
- Δεν ξέρω. - Έχε πίστη!
Η πίστη είναι υπνωτικό για παιδιά και κουτορνίθια.
Αυτό που μας χρειάζεται...
είναι σχέδιο.
Ο Δράκουλας είναι απ' αυτούς;
Τους απέθαντους;
Απέθαντος σίγουρα, αλλά απ' ό, τι λέτε, είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο.
Τζόνι, επιτέλους.
Νόμιζα ότι σε χάσαμε.
Τι κάνω εδώ;
Σε βρήκα κάτω από τη σκάλα, κοιμόσουν κατάχαμα.
Ίσως κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι έβλεπες εφιάλτη.
Φαίνεσαι χλομός.
Είπες ότι δεν έπινες.
Κρασί. Λοιπόν, άκου...
Θέλω να κάνεις κάτι.
Κάθισε. Έτσι μπράβο.
Ωραία. Λοιπόν, πάρε αυτό.
Θέλω να γράψεις τρία γράμματα.
Τι ήταν αυτό;
- Τίποτα. - Ακούστηκε σαν μωρό.
Δεν υπάρχει μωρό. Συγκεντρώσου, Τζόνι. Τρία γράμματα.
Κανείς δεν με λέει Τζόνι.
- Κανείς; - Κανείς.
Συντροφιά για όσο δουλεύεις.
Ποια είναι;
Δεν την αναγνωρίζεις;
Γιατί να το κάνω;
Το πήρα από το δωμάτιό σου. Η Μίνα είναι, η μνηστή σου.
- Μίνα Μάρεϊ. - Όχι.
Πώς...
Πώς δεν αναγνωρίζω το πρόσωπό της;
Φαίνεσαι κάπως...
στραγγισμένος.
Εσύ φαίνεσαι νέος.
Και το οφείλω σ' εσένα.
Ευχαριστώ.
Πλησιάζει η ώρα να φύγεις, επομένως τρία γράμματα,
όλα για τη Μίνα.
Το πρώτο να λέει ότι σε λίγο τελειώνεις τη δουλειά
και θα φύγεις σε μια εβδομάδα.
Το δεύτερο ότι τελείωσες τη δουλειά
και φεύγεις την άλλη μέρα.
Και το τρίτο ότι έφυγες από το κάστρο
και έφτασες ασφαλής στην... Τι να πούμε; Μπίστριτσα.
Θα τα στείλω τις σωστές ημερομηνίες. Θα προωθήσω το τελευταίο στην Μπίστριτσα
- για να σταλεί από κει. - Γιατί να το κάνω αυτό;
Για να ξέρει η Μίνα ότι επιστρέφεις.
Γιατί να γράψω τα γράμματα από πριν;
Το ταχυδρομείο εδώ είναι αλλοπρόσαλλο.
Προληπτικό μέτρο.
Για ποιον; Αν...
Αν μου συμβεί κάτι κι αυτά τα γράμματα έχουν σταλεί...
Τότε, η Μίνα δεν θα σκεφτεί να σε ψάξει εδώ.
Θέλεις να έρθει εδώ;
Αυτό είναι μωρό.
- Το ακούω που κλαίει. - Δεν υπάρχει μωρό.
Γράψε τα γράμματα ή μην τα γράφεις.
Εσύ αποφασίζεις. Εγώ τη Μίνα σκέφτομαι.
Τώρα με συγχωρείς, έχω δουλειά.
Τα λέμε αύριο βράδυ. Άσε τα γράμματα στο τραπέζι.
Τις ημερομηνίες!
Τις ημερομηνίες στα γράμματα. Πώς...
Πώς να τις βάλω;
Να δούμε.
Στις 12 για το πρώτο, 19 για το δεύτερο.
Και για το τρίτο...
Πότε να πούμε; Στις 29;
Στις 29;
Δεν έχει σημασία η μέρα, Τζόνι.
Καληνύχτα.
Κι αν φύγω; Αν φύγω τώρα αμέσως από δω;
Κανείς δεν σ' εμποδίζει.
Δεν έχω τη δύναμη.
Το ξέρω.
Δεν φταις εσύ, Τζόνι. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ...
- Το μωρό. - Τζόνι,
δεν υπάρχει μωρό.
Ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχα επιλογή.
Είχα μάθει τη διάρκεια ζωής μου, το όριο της ύπαρξής μου: στις 29.
Είτε θα έμενα εδώ και θα πέθαινα λίγο λίγο
ώσπου να βρεθώ καρφωμένος σε μια τέτοια κάσα...
Ή;
Ή θα σκότωνα τον κόμη Δράκουλα.
Όχι εύκολη δουλειά, δεδομένων των συνθηκών.
Όχι, αλλά είχα κάποια πλεονεκτήματα.
Θα ήθελα πάρα πολύ να μάθω ποια ήταν.
Ήμουν αδύναμος και παγιδευμένος.
- Πράγματι. - Ο Δράκουλας δεν με θεωρούσε απειλή.
Αυτό είναι αλήθεια.
Από την άλλη, ήσασταν αδύναμος και παγιδευμένος.
Είχα έναν πιθανό σύμμαχο,
που θα μπορούσε να σκαρφαλώσει στο κάστρο.
Τον οποίο δεν βρίσκατε.
Επειδή έψαχνα λάθος πράγμα.
Χάρτη έπρεπε να ψάξω.
Του κάστρου; Μα δεν υπήρχε.
Αυτό πίστευε ο Δράκουλας.
Αλλά λέγοντάς μου το, μου είπε και πού να τον βρω.
- Τι είπε; - Σας είπα.
Μου διέφυγε.
Πράγματι.
Είστε πολύ πιο εύστροφος.
Δεν είμαι εύστροφος.
Ήμουν πάντα αργόστροφος.
Αν είσαι αργόστροφος, ξέρεις ότι πρέπει να προσέχεις.
Οι έξυπνοι είναι που δεν ακούν.
Τα διαβάσατε ήδη αυτά στην ιστορία μου.
Είναι ασαφής σε κάποια κρίσιμα σημεία.
Συνεχίστε, παρακαλώ.
Εκείνη τη νύχτα σκέφτηκα ότι ο Δράκουλας είπε πιο πολλά απ' όσα σκόπευε.
Κι απ' όσα ήξερε.
Καθώς ήταν πλάσμα της νύχτας, έπρεπε να περιμένω το πρωί
για να κάνω δοκιμή.
Ο κόμης είπε ότι δεν υπήρχε χάρτης.
Αλλά ο Πετρούβιος ήταν καλλιτέχνης.
Οι καλλιτέχνες θέλουν να γίνονται κατανοητοί.
Το κάστρο ήταν μνημείο στον χαμένο έρωτα του αρχιτέκτονα
και στο φως του ήλιου όπου δεν θα επέστρεφε ποτέ.
Και τι άλλο είναι το φως του ήλιου
παρά το πρόσωπο του αγαπημένου;
Το μονοπάτι για το φως.
Ήταν σαφές από τους χάρτες ότι ο Πετρούβιος είχε σχεδιάσει
ένα σύστημα παράδρομων μέσα στον λαβύρινθο.
Κρυφά περάσματα, πιθανόν άγνωστα ακόμα και στον Δράκουλα.
Πόσες φορές κοίταξα τον πίνακα χωρίς να τον δω;
Η γυναίκα του Πετρούβιου ήταν το φως
κι εκείνος έστεκε φρουρός στην πόρτα.
Δεν ξέρει ότι μπορώ να βγω από την κάσα.
Μην του το πεις.
Όχι.
Είσαι φίλος του τώρα;
Όχι, δουλεύω γι' αυτόν.
Είμαι δικηγόρος από την Αγγλία.
Νομίζω ότι σ' έκανε φίλο του.
Γιατί;
Τι είναι Αγγλία;
Η πατρίδα μου.
Την ξέρεις. Μιλάς Αγγλικά.
Τα έμαθα.
- Πώς; - Είχαν περίεργη γεύση.
"Γεύση";
Όταν γίνεσαι φίλος του κόμη, όλες οι γλώσσες είναι το ίδιο.
Πεινάω.
Εσύ ήσουν στο παράθυρο;
Εσύ άφησες το μήνυμα;
Σε μύρισα.
Είσαι παγιδευμένη εδώ.
Κι εσύ είσαι.
Θέλω να σε βοηθήσω.
Πες του ότι πεινάω.
Όλο αποφάγια μού δίνει.
Μικρά πλασματάκια.
Τελείωσα το τελευταίο, πες του.
Το τελείωσα πολύ γρήγορα.
Πεινάω!
Κοίτα το!
Είναι το σημείο του Σταυρού.
Το σύμβολο του Κυρίου μας.
Το ξέρω.
Είναι όμορφο.
Υποθέσατε, φαντάζομαι,
ότι ο σταυρός θα έδιωχνε το κακό.
Γιατί χαμογελάτε;
Η πίστη σας είναι συγκινητική.
Η δική σας τι απέγινε;
Έψαξα παντού σ' αυτόν τον κόσμο για τον Θεό και δεν Τον βρήκα.
Και γιατί είστε εδώ;
Όπως πολλές στην ηλικία μου, έχω παγιδευτεί σ' έναν συμβατικό γάμο.
Κρατώ τα προσχήματα με αντάλλαγμα μια στέγη.
Λοιπόν,
πάμε στη θαυμαστή απόδρασή σας από το κάστρο του Δράκουλα,
για την οποία ήσασταν τόσο ασαφής.
Είναι κανείς;
Παρακαλώ, βοήθεια!
Πολύ ενδιαφέρον, Τζόνι.
Δεν το έχω ξαναδεί να πετυχαίνει με μωρό. Ποτέ.
Λέω να το κρατήσω για λίγο.
Ελπίζω αυτό να μη σημαίνει ότι γίνομαι συναισθηματικός.
- Γιατί τη σκότωσες; - Ποια;
Ήθελα να δω αν θα πεθάνει, υποθέτω.
Τζόνι, μη με κοιτάς έτσι.
Ήσουν κάποτε παιδί. Ξέρεις πώς είναι.
Δεν έσπαγες τα παιχνίδια σου να δεις πώς δουλεύουν;
- Είσαι ένα τέρας. - Κι εσύ δικηγόρος.
Κανείς δεν είναι τέλειος.
Ένα παλούκι στην καρδιά.
Βλέπεις, καμιά φορά έχουν δίκιο οι θρύλοι.
Μόνο που δεν μπορείς να το δοκιμάζεις συχνά.
Τρεις νύφες τη φορά έχω μόνο.
Νύφες;
Ναι, νύφες. Αυτή είναι η σωστή λέξη.
Βλέπεις, προσπαθώ να αναπαραχθώ.
Κι αυτό είναι λίγο δύσκολο
όταν είσαι ο μοναδικός.
Είσαι σχεδόν τελειωμένος, Τζόνι.
Διψούσε η καημένη,
και να φανταστείς, θα σε κρατούσε στην κάσα
για τον εαυτό της.
Θα με σκοτώσεις;
Φυσικά θα σε σκοτώσω.
Γιατί σοκάρει τόσο ο θάνατος τους θνητούς;
Μου τα πήρες όλα.
Φυσικά.
Είσαι ο δρόμος που θα με οδηγήσει στην Αγγλία.
Γιατί στην Αγγλία;
Οι άνθρωποι.
Όλοι αυτοί οι εκλεπτυσμένοι και έξυπνοι άνθρωποι.
Όπως λέω στους πάντες, αιώνες τώρα, είσαι αυτό που τρως.
Και τώρα...
αν δεν σε πειράζει, θέλω μια τελευταία χάρη.
Έχω εκατοντάδες χρόνια να τη δω.
Περίγραψέ μου την.
Ποια;
Έβαλα ζωγράφους να μου τη ζωγραφίσουν, ποιητές να την υμνήσουν.
Ο Μότσαρτ έγραψε μια όμορφη μελωδιούλα...
Έπρεπε να τον αφήσω, αλλά...
Τι βλέπει ένας δικηγόρος;
Τζόνι, στη μνήμη μου,
κάθεται πίσω από τη δεύτερη ψηλότερη κορφή αυτήν την εποχή
και είναι ολοκόκκινη.
Είναι κόκκινη, Τζόνι;
Κοίτα μόνος σου.
Θα καώ, θα γίνω σκόνη.
Ωραία.
Έχει καλώς.
Φυσικά κι έχει καλώς.
Θα με βάλεις σε κάσα;
Κοίτα τη λιακάδα, Τζόνι.
Δεν θα την ξαναδείς.
Σε περιμένει μια κάσα, αν μπορέσεις να περπατήσεις.
Αλλά οι περισσότεροι που τρώω πεθαίνουν, άρα θα είσαι μια χαρά.
Δεν το βλέπεις; Το τέλος είναι ευλογία.
Ο θάνατος σού δίνει δύναμη.
Είναι η κορυφή
από την οποία βλέπεις επιτέλους όλη σου τη ζωή,
από την αρχή ως το τέλος.
Ο θάνατος σε ολοκληρώνει.
Λυπήσου με.
Πώς;
Απάντησέ μου, Τζόνι. Πώς;
Πώς να σε λυπηθώ;
Πώς, αλήθεια, κύριε Χάρκερ;
Κύριε Χάρκερ.
Κύριε Χάρκερ,
θα μας εξηγούσατε πώς δραπετεύσατε από το κάστρο.
Ναι.
- Διαβάσατε την ιστορία μου. - Ναι.
Ίσως βοηθήσει να φρεσκάρετε τη μνήμη σας.
"Θα υπηρετώ τον Δράκουλα".
Τι είναι αυτό;
"Ο Δράκουλας είναι ο αφέντης μου. Θα τον υπακούω...
Ο Δράκουλας είναι η αρχή και το τέλος. Είναι τα πάντα. Είναι ο Θεός". Τι;
Δεν το έγραψα εγώ.
Όταν σας φέραμε εδώ, ζητήσατε πένα και χαρτί.
Ήσασταν ξύπνιος μερόνυχτα και γράψατε αυτό.
Όχι. Νόμιζα ότι...
Ότι αφηγηθήκατε την παραμονή σας στο κάστρο του Δράκουλα.
Η μόνη αφήγησή σας είναι αυτή που κάνετε τώρα.
Ώρα να τελειώσετε την ιστορία.
Τζόνι, πώς;
Πώς να σε λυπηθώ;
Πώς;
Άσε με να φύγω.
Ξέρεις γιατί πάω στην Αγγλία. Ότι θα σκοτώσω ανθρώπους...
πολλούς. Όσους χρειάζομαι και ίσως κι άλλους.
- Εγώ δεν... - Τι δεν;
Δεν θα τους πεις για μένα ή δεν θα μ' εμποδίσεις;
Θα μ' αφήσεις να σκοτώσω τόσους αθώους
χωρίς ερωτήσεις;
Ωραίος δικηγόρος έγινες, Τζόνι.
Το υπόσχομαι.
Το ορκίζομαι...
Εντάξει, λοιπόν.
Κάν' το.
Ορκίσου.
Θα πάω στην Αγγλία να καταστρέψω ό, τι και όποιον αγαπάς.
Αλλά αν μου δώσεις τον λόγο σου ότι δεν θα μ' εμποδίσεις,
θα σε λυπηθώ.
- Είναι κόλπο. - Δώσ' μου τον λόγο σου.
Όχι, θα με σκοτώσεις έτσι κι αλλιώς.
Κοίταξέ με στα μάτια
και δώσ' μου τον λόγο σου.
Κόμη Δράκουλα...
σου δίνω τον λόγο μου.
Αν μ' αφήσεις να φύγω από δω...
αν μ' αφήσεις να ζήσω...
τότε, θα...
Θα κάνω ό, τι μπορώ για να σε σταματήσω.
Έτσι μπράβο.
Αυτός είναι ο Τζόνι μου.
Καλωσόρισες στην κορυφή.
Δεν αναπνέω.
Καμιά φορά ναι, αλλά από συνήθεια.
Δεν έχετε ούτε σφυγμό.
Είμαι νεκρός.
Απέθαντος.
Αλλά προφανώς, όχι ακόμα βαμπίρ.
Ας κρατηθούμε από κάθε ευχάριστο νέο.
Δεν υπηρετώ τον Δράκουλα.
Όχι, αλλά είναι στο μυαλό σας.
Το θέμα είναι, γιατί δεν είστε σε κάσα;
Δεν ξέρω.
Δεν είναι κάτι που περιμένει κανείς ότι θα ρωτήσει,
αλλά τι συνέβη αφού σας σκότωσε;
Θεέ μου, έγινε κιόλας.
Τζόνι...
Συνήθως παίρνουν πρώτα έναν υπνάκο.
Εσύ θα είσαι ζωηρούλης.
Επανήλθες πολύ γρήγορα, εντυπωσιακό.
Ακόμα και δική σου θέληση αναπτύσσεις.
Κανείς άλλος δεν είχε, όλο πεινούσαν. Αλλά εσύ!
Δεν καταλαβαίνεις; Αυτό αλλάζει τα πάντα.
Μείνε.
Μπορείς να γίνεις η καλύτερη νύφη μου.
Οι άλλοι έγιναν κτήνη. Εσύ διατήρησες το πνεύμα σου.
Τζόνι, μου μοιάζεις.
Δεν σου μοιάζω.
Αυτό είναι όλο...
Αυτό θυμάμαι μόνο.
Γιατί ούρλιαξε; Τι κάνατε;
Τίποτα δεν έκανα.
Τον κοίταξα και μετά θυμάμαι μόνο να είμαι εδώ.
- Αφήστε το αυτό. Τα μετά τα ξέρουμε. - Όχι...
Εγώ δεν τα θυμάμαι.
Ο ποταμός σάς έβγαλε στη θάλασσα
κι ένας ψαράς σάς βρήκε μπλεγμένο στα δίχτυα του.
Ένας πνιγμένος που περπατάει και μιλάει ξυπνάει την περιέργεια.
Σας έφεραν σ' εμένα
και παραμιλούσατε για μια Μίνα που ξεχάσατε το πρόσωπό της
- κι έναν κόμη που σας έκλεψε την ψυχή. - Γιατί μ' έφεραν σ' εσάς;
Έχω κάποια εμπειρία στη μαγεία και τον αποκρυφισμό.
Είστε μοναχή.
Θα συζητήσουμε για την αδάμαστη γοητεία που μου ασκεί
καθετί σκοτεινό και κακό άλλη φορά.
Για την ώρα, θα εστιάσουμε στο γιατί ούρλιαξε ο Δράκουλας.
Κοιτούσατε τον ήλιο.
Ναι.
Έψαχνα όλη μου τη ζωή να βρω τον Θεό και δεν έβρισκα πουθενά σημάδι Του.
Γιατί τώρα; Γιατί εσάς; Γιατί εκείνον;
- Δεν καταλαβαίνω. - Σκεφτείτε!
Ο κόμης Δράκουλας φοβάται τον σταυρό.
Φοβάται το σύμβολο του Κυρίου μας.
- Το κορίτσι όχι. - Εκείνη ήταν ασήμαντη.
Ο Δράκουλας, ο πρίγκιπας των βαμπίρ, φοβάται τον σταυρό.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό;
Όχι, πείτε μου.
Ο Θεός υπάρχει.
Ο Θεός υπάρχει κι επιτέλους Τον βρήκα.
- Τον Διάβολο βρήκατε. - Αν είναι να με πάει ο Διάβολος
στον Κύριό μου, φέρτε τον Διάβολο!
- Δεν θα το έλεγα! - Γιατί;
Ο Θεός είχε λόγο που σας έσωσε, τι λέτε;
Δεν σώθηκα.
Δεν είμαι τίποτα.
Αυτό θα πίστευε η Μίνα;
Αν μ' έβλεπε, ναι, θα το πίστευε.
Κοιτάξτε με.
Ούτε το πρόσωπό της δεν θυμάμαι.
Ναι, το αποδείξατε ικανοποιητικά.
Κύριε Χάρκερ, συγγνώμη που σας εξαπάτησα.
Έπρεπε ν' ακούσει την ιστορία από τα χείλη σας.
Ίσως εσύ ξέχασες το πρόσωπο της μνηστής σου,
αλλά εγώ δεν σ' έχασα ακόμα.
Γεια σου, Τζόνι.
Τα μάτια σου, τουλάχιστον, είναι ακόμα γαλανά.
Αφού μάθαμε ποιος είστε,
ήταν εύκολο να σας εντοπίσουμε στην Αγγλία και να βρούμε τη μνηστή σας.
Γνωρίζω έναν ντετέκτιβ στο Λονδίνο.
- Μίνα. - Πίστεψες πραγματικά,
ακόμα και στη χειρότερη στιγμή σου,
ότι δεν θα ερχόμουν να σε βρω;
Πίστεψες ότι ήταν δυνατό να εγκαταλείψω τον άντρα που αγαπώ;
Δεν είμαι πια αυτός ο άντρας.
Πολυαγαπημένε μου,
θα παντρευτούμε.
Γι' αυτό, θα είμαι σαφής.
Εγώ θ' αποφασίζω πάντα ποιος είσαι.
Ο Δράκουλας είναι εδώ.
Συναρπαστικό.
Πρόσεχε τη Μίνα.
Μίνα.
Πάρ' το, σε παρακαλώ.
Γιατί;
Επειδή αιμορραγείς.
Και δεν το αντέχω.
Πάρ' το!
Ηγουμένη, σε καμιά περίπτωση μην καλέσετε μέσα αυτό το πλάσμα.
Δεν μπήκα σε τέτοιο πειρασμό.
Τι συμβαίνει; Τι είναι αυτό;
Δεχόμαστε επίθεση από τις δυνάμεις του σκότους.
Γιατί οι δυνάμεις του σκότους να επιτεθούν σε μοναστήρι;
Ίσως είναι ευαίσθητες στην κριτική.
Ξέρω ποιος είσαι.
Μελέτησα τους θρύλους.
Ξέρω καλά ότι απευθύνομαι στον κόμη Δράκουλα.
Οι νυχτερίδες κάνουν φασαρία. Μήπως να...
Άκουσέ με.
Είσαι ο Τζόναθαν Χάρκερ.
Δεν θα μου έκανες ποτέ κακό.
Ξέρω ότι μαζί σου είμαι ασφαλής.
Εγώ είμαι.
Κοίταξέ με.
Δες με.
Γαλανομάτη Τζόνι μου.
Όχι, Τζόνι.
Μη.
Μη, σε παρακαλώ.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Το ξέρω!
Τζόνι!
Ο ήλιος έπεσε. Μην κρύβεσαι πια.
Ή φοβάσαι να βγεις από τις σκιές;
Σε παρακαλώ.
Άσε με.
- Τζόνι. - Άσε με.
- Σε παρακαλώ. - Τζόνι.
Όχι.
Συγγνώμη.
Βοήθεια! Σας παρακαλώ!
Είναι δουλειά του Σατανά.
Ακόμα χειρότερο.
Είναι ο Σατανάς.
Δεν ξέρω για σας, κορίτσια,
αλλά εμένα μ' αρέσουν οι γούνες.
Δεύτε προς εμέ.
Δεν ξέρω τι θρύλους διαβάζεις,
αλλά οι καμπάνες δεν έχουν επίδραση πάνω μου.
Αυτή θα έχει.
Αδελφή Άγκαθα, πάλι κάποιο από τα απόρρητα σχέδιά σας;
Ας το ελπίσουμε.
Είναι συναρπαστικό.
Οι πιο πολλές μοναχές που χτυπάω μ' έναν σμπάρο...
Αδελφές, παρουσιάστε!
Βλέπω ότι περιμένατε την άφιξή μου.
Υπήρχε τέτοια πιθανότητα.
Αδελφή Άγκαθα, τι κακό μας φέρατε;
Μιλάω!
Γεια σας!
Γεια σας, κυρίες μου!
Μη σας σκοτίζω,
αλλά η στρατιά των πιστών δεν με κοιτάει στα μάτια.
Είσαι γυμνός, είναι μοναχές. Δεν θα σε κοιτούσαν στα μάτια.
Δεν θα με καλέσει καμιά μέσα;
Ήρθα από μακριά για να σας δω.
Όχι βέβαια.
Αδελφή Ρόζα, το κλειδί.
Δεν σοβαρολογείς.
Κάθε άλλο. Είμαι απολύτως σίγουρη.
Πώς ήξερες ότι θα έρθω;
Είναι εδώ κάποιος που τον θεωρείς ιδιοκτησία σου.
- Η νύφη μου. - Αυτός σε τράβηξε εδώ, πιστεύω.
Η μέλισσα βρίσκει πάντα το νέκταρ.
Και η παγίδα πάντα χρειάζεται μέλι.
Δεν νομίζω ότι είναι παγίδα.
Αν το νόμιζες, δεν θα ήταν καλή.
Ευχαριστώ, αδελφή.
Κόμη Δράκουλα, άκουσε τα λόγια μου με προσοχή.
Εδώ είναι η Μονή της Παναγίας της Βουδαπέστης. Δεν είσαι ευπρόσδεκτος.
Για την ακρίβεια, δεν σε καλούμε να μπεις.
Άρα, είναι αλήθεια.
- Ενδιαφέρον. - Ποιο;
Τα βαμπίρ δεν μπαίνουν σε σπίτια
αν δεν τα καλέσουν. Δεν ήμουν σίγουρη.
- Βαμπίρ; - Ξεκλείδωσες την πύλη
και δεν ήσουν σίγουρη;
- Βαμπίρ; - Δεν θα σε κρατούσε το σίδερο.
Θα το έκανες κομμάτια.
Εσένα θα έκανα κομμάτια.
Από κει δεν θα μπορούσες.
Αλλά τι σ' εμποδίζει;
Κάποιο προαίσθημα; Κάποια δύναμη;
Σωματική ή πνευματική;
- Γιατί χρειάζεσαι πρόσκληση; - Περιμένεις να σου πω;
Δεν νομίζω ότι το ξέρεις.
Τα κτήνη ακολουθούν κανόνες. Δεν περιμένω να τους καταλάβουν.
Είμαι παραπάνω από κτήνος.
Με ποιον τρόπο;
Εσύ ο ίδιος το λες, είσαι στη γη εκατοντάδες χρόνια.
Και δεν μπορείς να μπεις σε γυναικεία μονή;
Κι ένα βόδι θα μπορούσε.
- Πώς είσαι πάνω από κτήνος; - Θες να σου δείξω;
Φυσικά. Περιμένω.
Έλα δω μια στιγμή.
Πλησίασε.
Κοίταξέ τις.
Κοίτα τις αδελφές σου.
- Οπλισμένες κι έτοιμες. - Δεν κοιτάζεις.
Δεν χρειάζεται.
Μόνο μια. Μόνο αυτό χρειάζομαι.
Αν μόνο μια από τις στρατιωτίνες σου με καλέσει,
θα σου κάνω τον κόσμο κομμάτια
και θα πιω μέχρι να χορτάσω.
Γιατί να σε καλέσουν; Τι έχεις να προσφέρεις;
- Αιώνια ζωή. - Αυτό το έχουν ήδη.
- Ευχαριστώ. - Από απόψε κιόλας,
η πρώτη που θα με καλέσει θα μείνει στο πλευρό μου.
Τις άλλες θα τις κάνω κομμάτια. Και, κυρίες μου...
θα το κάνω με την ησυχία μου.
Δεν θέλουν βιάση οι καλόγριες.
Τα λόγια σου δεν είναι ευπρόσδεκτα.
Αν δείτε ότι δεν σας δελεάζει η προσφορά μου,
αναρωτηθείτε αυτό:
Ποια είναι...
η πιο αδύναμη;
Η πιο φοβισμένη; Ποια θα σπάσει πρώτη;
Υπάρχει ακόμα χρόνος να είστε εσείς;
Τι είναι αυτό; Τι κάνεις;
Ρωτούσες ποιος είναι αδύναμος.
Θα σου δείξω.
Έλα, σερβιρίσου.
Συχνά περνάει ένας σκύλος από δω.
Του δίνουμε αποφάγια.
Έλα, τόσο δρόμο έκανες.
Καλό θα σου κάνει να πιεις κάτι.
Δεν είμαι σίγουρη αν μ' αρέσει.
Γούστα είναι αυτά, υποθέτω.
Το βρίσκεις έξυπνο να με προκαλείς;
Ναι, το βρίσκω.
Θέλω να μάθω για σένα.
Θέλω να δω μέχρι πού είσαι ικανός.
- Αυτός είναι ο στόχος του πειράματος. - Δεν έχεις ιδέα,
την παραμικρή...
Πιάσε, μικρέ.
Αυτό είναι ποταπό.
- Δεν ντρέπεσαι καθόλου. - Πρόσεχε πώς μου μιλάς.
Μη μιλάς με γεμάτο στόμα.
Κέρδισε το δικαίωμα να εκφράζει απέχθεια, όπως όλες μας.
Η καθεμιά μπροστά σου γύρισε την πλάτη στις επίγειες χαρές
και αντιστέκεται σε κάθε πειρασμό.
Ελευθερωθήκαμε από την επιθυμία
και επομένως από τον φόβο.
Γι' αυτό δεν αντέχεις να το βλέπεις αυτό.
Συμβολίζει την ιερή αρετή που δεν κατέχεις.
Η ενσάρκωση της καλοσύνης.
Προς στιγμή νόμισα ότι ήσουν έξυπνη.
Αλλά όχι,
δεν φοβάμαι τον σταυρό γι' αυτό.
Η καλοσύνη δεν έχει καμιά σχέση.
Έτσι λες εσύ.
Αλλά πώς μπορεί ένα κτήνος να κατανοήσει τον φόβο του;
Καμιά δεν θα σε καλέσει, κόμη Δράκουλα.
- Θα σε οικτίρουμε εκεί που είσαι. - Ποια είσαι;
Τέλειωνε τα αποφάγια σου. Δεν έχει άλλο απόψε.
Άγκαθα.
Έτσι δεν τη λένε;
Η ηγουμένη με φώναξε. Την άκουσες.
- Μπορείς και καλύτερα. - Είσαι από κάπου αλλού.
- Ολλανδία, σωστά; - Αυτό φαίνεται
από την προφορά μου. Καληνύχτα.
Χέλσινγκ!
Βαν Χέλσινγκ!
Γιατί ενδιαφέρεσαι για μένα, Άγκαθα Βαν Χέλσινγκ;
Ποια είσαι;
Όλοι μαζί οι εφιάλτες σου.
Μια μορφωμένη γυναίκα μ' έναν Εσταυρωμένο.
Ήταν γενναίος άνθρωπος.
Θα σ' αγαπούσε πάρα πολύ.
Τι είναι;
Τι είναι ο κόμης Δράκουλας;
Στη ζωή, ήταν πρίγκιπας με εξαιρετική μόρφωση και γνώσεις.
Στον θάνατο, υποθέτω ότι είναι ο καλύτερος από τα βαμπίρ.
- Ο καλύτερος; - Ο πιο πετυχημένος.
Τα περισσότερα είναι άγρια, μισότρελα.
Δεν αντέχουν πολύ. Κι όμως,
ο Δράκουλας μπόρεσε να κρατήσει ανθρώπινη μορφή
και πνεύμα σχεδόν άθικτα, για εκατοντάδες χρόνια.
- Πίνοντας αίμα. - Όλα πίνουν αίμα.
Ο Δράκουλας έμαθε να το κάνει καλά.
Επιλέγοντας θύματα με μεγάλη φροντίδα.
Ακόμα και στον θάνατο, κάνει διακρίσεις σαν αριστοκράτης.
Κι έτσι πήρε τον Τζόνι μου.
Έλα, η ηγουμένη θέλει να πάμε για την προσευχή.
Δεν βλέπω γιατί να προσευχηθώ.
Ο Θεός δεν είναι πουθενά.
Γι' αυτό, πρέπει εμείς να σταματήσουμε τον κόμη Δράκουλα.
Και θα το κάνουμε, σωστά;
Ναι, θα το κάνουμε.
Αντίο, γαλανομάτη Τζόνι.
Δεν θ' αγαπήσω ποτέ κανέναν άλλον.
Πολύ πιθανό.
Τζόνι.
Γαλανομάτη Τζόνι.
Δεν πετυχαίνει η αυτοκτονία. Λες να μη δοκίμασαν οι απέθαντοι;
Παλούκι στην καρδιά, ναι.
Αλλά κάποιος άλλος πρέπει να το μπήξει.
Λέω να προσπαθήσω εγώ.
Θέλεις να το κάνω;
Θέλεις να σε σκοτώσω όπως πρέπει;
Το μόνο που έχεις να κάνεις...
είναι να με καλέσεις να μπω.
Αντιμετωπίζουμε κίνδυνο.
Αντιμετωπίζουμε το κακό,
που στέκεται στην πύλη του ιερού μας ασύλου.
Ο Θεός είναι μαζί μας, το ξέρουμε.
Η αγάπη του Θεού είναι αιώνια.
Κι αυτό το ξέρουμε.
Απόψε, την πιο μοιραία ώρα μας,
πιστεύουμε ότι θα μας θυμηθεί ο Θεός;
Θ' απλώσει το χέρι να μας σώσει από τη σκιά του θανάτου;
Όχι.
Δεν θα το κάνει.
Πού βρίσκεται ο Θεός στον κόσμο μας;
Στην προσευχή μας;
Όχι.
Στο τραγούδι μας;
Όχι.
Στη δοκιμασία μας; Στην καρτερικότητά μας;
Όχι.
Η πίστη δεν είναι συναλλαγή.
Δεν παζαρεύεις με το άπειρο.
Συντάσσεσαι μαζί του.
Λοιπόν, πού βρίσκουμε τον Θεό μας;
Αδελφές, θα σας το πω εγώ.
Όταν στέκεσαι στη βαθύτερη άβυσσο,
μόνες, δίχως ελπίδα και βοήθεια,
κι ακόμα ξέρετε τι είναι καλό και τι κακό.
Όταν υπάρχει μόνο σκοτάδι κι απελπισία
κι όμως ακούτε στο αίμα σας να σιγοτραγουδά
η διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο κακό.
Όταν δεν έχετε ελπίδα να σωθείτε, ν' ανταμειφθείτε, να κριθείτε,
κι όμως κοιτάζετε στα μάτια το κακό και λέτε
"Όχι. Μέχρι εδώ, όχι παραπέρα.
Όχι!"
Τίνος φωνή είναι αυτή;
Ποιος είναι μαζί σας στο σκοτάδι;
Τίνος φωνή σας κρατάει στον ίσιο δρόμο;
Το σκοτάδι και το κακό μας φαίνονται ενδιαφέροντα,
κι αυτό, πιστεύω, επειδή στην παρουσία τους
νιώθουμε στην καρδιά μας τον Θεό.
Όχι, δεν θ' απλώσει το χέρι να μας σώσει.
Εμείς θα υψωθούμε να Τον συναντήσουμε.
Ας προσευχηθούμε.
Καθάριζε τον λαιμό της.
Τώρα είναι μια χαρά.
Κυρίες μου, ποια έχει σειρά;
Επειδή δυσκολεύομαι πολύ ν' αποφασίσω...
έχω μια ιδέα.
Πιάστε!
Εδώ θα είσαι ασφαλής.
- Τι είναι; - Το εργαστήριό μου.
Εδώ, που πέφτει ο ήλιος.
- Είναι νύχτα. - Το πρωί.
Θέλει ώρες να ξημερώσει.
Το ξέρω.
Ποια το έχει; Ποια το έπιασε;
Έχουμε νικήτρια!
- Τι είναι αυτό; - Ο Ιησούς.
Ο Ιησούς;
Άρτος.
Της Θείας Ευχαριστίας.
Φυσικά.
Καλόγριες. Έχετε αυτά τα πράγματα... που κάνουν τη δουλειά τους...
έστω κι αν εσείς...
δεν ξέρετε γιατί.
Υποθέτω ότι θα πρέπει να δείξω αυτοέλεγχο,
αλλά μεταξύ μας,
πιο ωραία είναι να ελέγχω λύκους.
Το θέμα είναι ποιος θέλετε να σας κάνει κομμάτια.
Έχετε επιλογή, φυσικά.
Απέθαντος είμαι, όχι αναίσθητος.
Θα πόνεσε αυτό.
Εντάξει, έπαψαν τα ουρλιαχτά.
Δεν ξέρω πώς άντεξες να τ' ακούς.
Εγώ τους το έφερα.
Η τιμωρία μου ήταν να το ακούω.
Ο Δράκουλας θα μας βρει, έτσι δεν είναι;
Φυσικά.
Πώς θα τον κρατήσει έξω ο άρτος;
- Της Θείας Ευχαριστίας. - Πώς;
Δεν ξέρω. Οι θρύλοι των βαμπίρ δεν βγάζουν νόημα, όμως
με κάποιον τρόπο βγαίνουν αληθινοί.
Δεν μπαίνει σε σπίτια
αν δεν τον καλέσουν. Γιατί;
Το φως της μέρας τον καίει και τον σκοτώνει. Γιατί;
Τρομοκρατείται με τον σταυρό, αλλά δεν πιστεύει.
Με κάποιον τρόπο, όλα αυτά είναι το ίδιο γεγονός.
Ένα πράγμα φοβάται πάνω απ' όλα ο Δράκουλας.
Για να τον καταστρέψουμε, πρέπει να το βρούμε.
Μπήκε στο μοναστήρι. Πώς τα κατάφερε;
Είναι σαφές, έγινε πρόσκληση.
Άρα, κάποιος τον κάλεσε.
Μίνα;
Νόμιζα ότι ήσουν...
Σε είδα νεκρό.
Δεν μπόρεσα να τον σταματήσω, Μίνα.
Τον άφησα να μπει.
- Είναι μέσα. - Το ξέρουμε, Τζόνι.
Τους σκότωσε όλους.
Μην περνάς τη γραμμή. Δεν μπορείς να πλησιάσεις.
- Ας μπει. - Δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε.
Είναι πολύ δυνατός. Κι αν είμαι μαζί του...
- Κανείς δεν είναι τόσο δυνατός. - Σε παρακαλώ!
- Δεν θα τον αφήσουμε εκεί. - Μην τον καλέσεις.
Όχι!
Έλα δω, Τζόνι.
Έλα σ' εμένα.
Σε καλώ να είσαι μαζί μου.
Δεν ξέρεις τι κάνεις. Έβαλε μέσα τον Δράκουλα. Θα το ξανακάνει!
Δεν θα το κάνει. Έτσι, Τζόνι;
Είμαι εδώ μαζί σου
και θα σου δώσω δύναμη.
Μαζί οι δυο μας θα είμαστε πιο δυνατοί.
Τζόνι, τα μάτια σου...
Είναι μέσα.
Γιατί δεν είναι πια γαλάζια;
Δεν είναι τα δικά μου μάτια.
Γεια σου.
Πέθαινα να σε γνωρίσω.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη